Balancerend op de Pop Culture

Marc Cohn is een uitvoerend artiest. Laat me beginnen met te zeggen het is niet mijn bedoeling om respectloos met hem. Hij heeft tal van beproevingen in zijn leven, zijn zij ook in het hoofd geschoten. Maar hij is een perfecte illustratie van wat er gebeurd als de plaat business gemigreerd van haar voormalige, een sjabloon om de nu heersende. Zijn voorbeeld is zo opvallend dat ik niet kan helpen, maar herinnerend aan het met zekerheid.

De heer Cohn had drie platen op Atlantic Records. Hij had een bescheiden hit in 1991, "Walking in Memphis." Dat jaar werd hij ook een Grammy Visum toegekend voor "Best New Artist." Er kwam een tijd, hoewel, toen hij werd gedumpt door de Atlantische Oceaan. Ongetwijfeld was hij massaal unrecouped. Dit betekent dat de hoeveelheid geld Atlantische moest de heer Cohn geavanceerde voor het opnemen van de kosten, tour-ondersteuning, muziekvideo's enz. is veel minder dan het bedrag van de royalty's de heer Cohn zou hebben verdiend op welk tarief van royalty's was vermeld in zijn contract. Er was ook verandering van het regime in het Atlantic na de Doug Morris - Mel Lewinter - Danny Goldberg as werd ontslagen, en nieuwe management binnenkwam

Voor een groot deel van dit proces is onvermijdelijk en nadelige invloed heeft op vele artiesten. Het eerste wat nieuwe directie van een record (of film) bedrijf doet triage is de kunstenaar rooster, dropping iedereen wiens commerciële somber zijn, of zelfs alleen maar onzeker. Volgens de onderneming de boekhoudkundige beginselen, de platenmaatschappij record dan kan afschrijven het gehele unrecouped saldo als een minderwaarde in het jaar van de kunstenaar is gedaald, in plaats van door te gaan om het afschrijven in de toekomst. Onnodig te zeggen dat de platenmaatschappij krijgt ook te stoppen met het uitgeven van geld ter ondersteuning van de kunstenaar. Hierdoor komt de economische middelen voor de nieuwe regeling op de markt en het bevorderen van de weinige overgebleven kunstenaars die zij heeft weten te behouden op het etiket, en de nieuwe kunstenaars die zij verwerft dat meer overeenkomt met zijn smaak en voorkeuren.

Dit is waar ik betrokken, circa 2000. De heer Cohn vertegenwoordigers van een label dat ik benaderd werd consulting - Gold Circle Records - met een voorstel tot het aangaan van een nieuwe opname contract. De heer Cohn werd geïntroduceerd door David Crosby, die ook had vrijgegeven (of was ongeveer om te ontgrendelen) een plaat op Gold Circle in het kader van zijn nieuwe band, CPR. Ik ging naar showcase op het Wiltern Theatre in Los Angeles met Crosby / CPR, met Cohn opening. Het was een geweldige prestatie en de heer Cohn had ongetwijfeld / heeft veel talent.

Het probleem was dat hij wilde een 600.000 dollar voorschot. Hij had waarschijnlijk al opgenomen meesters voor een nieuw album. Het is niet moeilijk om een scenario te maken (in de oude wereld van de platenmaatschappijen lang geleden) dat hij eigenlijk had dit bedrag doen verbruikt. Als zij niet reeds vastgelegd, misschien was dit de denkbeeldige begroting te doen, of ze waren in sommige tussentijdse stand van zaken wordt geregistreerd, maar nog niet klaar. Mogelijk Atlantische ook op zoek was naar haar bijdrage voor unrecouped evenwicht, op de theorie er aanzienlijk geïnvesteerd hadden in de naam van de heer Cohn's, imago en reputatie, waardoor zijn kansen in de markt.

Ik dacht dat dit was hilarisch. Er was geen enkele andere manier nieuwe meesters meneer Cohn zou een voorschot van deze omvang te ondersteunen. Ik ben niet zeker of ze zouden een voorschot op alle gesteund hebben in de gegeven omstandigheden. Dit was zo bijzonder, gezien de enorme structurele veranderingen platenmaatschappijen begonnen te ondergaan, vooral bespoedigd door de opkomst van het internet en de bijbehorende ondergang van de cd.

Ik weet niet wat er daarna is gebeurd. Kennelijk waren de meesters verlaten, toen de heer Cohn volgende record was een "live" record in eigen beheer uitgebracht in 2005 op zijn eigen label. Dit betekent dat er geen platenmaatschappij - of het nu grote of onafhankelijke - wilde de meesters in kwestie. In het kort de markt compleet veranderd was en de heer Cohn was achtergelaten. In 2007 bracht hij een plaat op Decca Records, dat is een dochteronderneming van de Universal Music Group (misschien niet zo toevallig onder leiding van Doug Morris). Dat record lijkt te zijn verzonken zonder een spoor achter.

Weird scenes in de goudmijn, inderdaad.

Marc Cohn